Artikel: "Bavo Dhooge wint de 16de Knack Hercule Poirotprijs."

 

Bavo Dhooge wint de 16de Knack Hercule Poirotprijs.

31.10.13 uit www.boekenbeurs.be

Op de Boekenbeurs is vandaag de 16de Knack Hercule Poirotprijs 2013 voor de beste Vlaamse thriller uitgereikt aan Bavo Dhooge. Hij werd bekroond voor zijn boek ‘Santa Monica’. Bavo Dhooge ontving de prijs - een cheque van 5.000 euro – en een gegraveerde Mont Blanc pen - uit handen van Aster Berkhof- de peetvader van het ‘detectiveverhaal’. Hilde Van Der Meeren won de publieksprijs met ‘Als alles duister wordt’. Aster Berkhof werd voor zijn uitgebreide oeuvre bekroond met een ‘Lifetime Achievement Award’.

• Bavo Dhooge

 

Bavo Dhooge (31 januari 1973, Gent) besliste al vroeg dat hij schrijver zou worden. Na zijn studies werkte hij vier jaar als copywriter en schreef teksten voor documentaires en commercials. Tegelijk ging hij aan de slag als journalist en recensent voor de weekbladen HUMO en CHE. Hij schreef al meer dan 70 boeken en 50 verhalen.
“Bavo Dhooge is de Lucky Luke van het spannende boek, de man die sneller schrijft dan zijn schaduw", lezen we in het juryrapport. “Dat gaat nooit ten koste van de gebaldheid of de verhaalkracht. Dhooge schrapt alle passages die de lezer toch gaat overslaan. De essentie is intense soberheid. Soberheid primeert sinds Dhooge een driedubbele kracht heeft ontdekt. Van het gedegen plot. Van de verhaalsgrammatica. Van de echte schrijftechnieken. Bavo Dhooge is de Hugo Raes van het hard boiled genre. Hij beseft dat maar één personage de moeite waard is: de man met vele gebreken. 'Santa Monica' is daar het smeltpunt van".
Ook dit jaar was er de Prijs van de Lezer. Vanaf begin oktober konden lezers op de Knacksite stemmen voor één van de vijf genomineerden: Naast 'Santa Monica' van Bavo Dhooge waren dit 'Uit de hoogte' van Luc Boonen, 'De steek van de schorpioen' van Dimitri Bontenakel, '2017' van Rudy Soetewey en 'Als alles duister wordt' van Hilde Vandermeeren. Deze laatste werd uiteindelijk de publieksfavoriet.
Tenslotte was er een 'Lifetime Achievement Award' voor Aster Berkhof. De auteur werd dit jaar 93. Dit najaar verscheen met 'Aline' en 'De Marmeren Meisjes', twee romans in één, zijn 105de boek. Berkhof, die momenteel in Zuid-Frankrijk woont, en vooral bekend blijft voor 'Veel Geluk, Professor !', is één van de belangrijkste grondleggers van het detectiveverhaal in Vlaanderen.

 Aster Berkhof


Hilde Vandermeeren



 

Artikel uit Knack: "Agatha Christie: beste misdaadauteur én thriller ooit"

Agatha Christie: beste misdaadauteur én thriller ooit

12/12/2013 om 12:34 - Bijgewerkt om 12:34 uit Knack

600 leden van het gereputeerde Britse genootschap van misdaadschrijvers kozen Agatha Christie tot beste misdaadauteur aller tijden      

© fotoblog

Voor de in 1976 overleden Dame Agatha werd het een dubbele bekroning. Haar bijna negentig jaar geleden verschenen 'The Murder of Roger Ackroyd' is meteen ook verkozen als de beste detectiveroman ooit. Nog deze week ligt de Nederlandse vertaling 'De moord op Roger Ackroyd' opnieuw in de boekhandel.
Helemaal onbekend was Agatha Christie niet meer toen in 1926 'Ackroyd' verscheen. Ze had al met redelijk succes een zestal detectives geschreven - drie met Poirot - en, jawel, ook een dichtbundel. Maar het was haar jongste roman die echt ophef maakte en een van haar bekendste boeken werd. Vooral omdat ze alle ongeschreven wetten van het genre aan haar laars lapte. Christie was toen 36.
Spoorloos
Kort na het verschijnen van 'Ackroyd' zorgde ze zelf voor een mysterie toen ze een paar dagen spoorloos was. Ze dook onder in een hotel, wellicht toen ze vernam dat haar eerste man een verhouding had. Over haar verdwijning heeft ze nooit veel losgelaten, maar het bracht haar wel enige tijd in de wereldpers. Een vliegtuig deed mee aan de speurtocht, Arthur Conan Doyle vroeg een spiritist om hulp, een krant beloofde een flinke beloning... Dat het meegeholpen heeft aan het succes van haar nieuwste detectiveroman kan wel, maar het boek was een paar weken na verschijnen al aan een tweede druk toe. En toen was van een spoorloze Agatha Christie nog geen sprake. Voor dat verhaal was het nog een paar maanden te vroeg.
Sensationeel
Wat maakt 'The Murder of Roger Ackroyd' nu zo speciaal? Op het eerste gezicht was het verhaal typisch voor de tijd en voor Christie. Inclusief plattegronden en roddel. Het fictieve King's Abbott is een van de vele Engelse dorpjes die het decor van haar detectives zijn. Poirot is er nog maar pas komen wonen. De rijke Roger Ackroyd woont in een mooie villa en wordt na een feestelijk diner vermoord. Verdachten genoeg. De butler natuurlijk. En de rest van het personeel. De geadopteerde zoon van Ackroyd die schulden heeft, net als zijn hypochondrische schoonzus. Maar ook een vriend van de vermoorde, een jager op groot wild, staat op het lijstje van verdachten.
Truc
Uiteindelijk blijkt de verteller van het vrij conventionele verhaal de dader te zijn. Een procedé dat later bijna gemeengoed werd, maar toen door velen als lezersbedrog en als unfair werd beschouwd. Christie bewees alvast dat in haar verhalen iedereen de dader kon zijn. In een paar latere boeken zou Christie de truc nog gebruiken. Twee jaar na verschijnen kwam een toneelbewerking van de roman, 'Alibi'. Onder dezelfde titel werd Dame Agatha's sensationele whodunnit in 1931 ook verfilmd. Het werd de eerste klankfilm naar een detective van haar.

 

 

Fred Braeckman

 

 

 

 

Korte inhoud: "Pier en oceaan"

Pier en oceaan

In Pier en oceaan beschrijft Oek de Jong de geschiedenis van Abel Roorda, zijn ouders en grootouders én de grote verandering die Nederland onderging in de periode tussen de Hongerwinter van 1944 en de komst van de grote welvaart in de jaren zestig. De roman speelt zich af in Amsterdam en op het Friese en Zeeuwse platteland, destijds nog de 'diepe provincie'. De aangrijpende huwelijksscènes van Abels vader en moeder tonen de liefde in een verdwenen tijd. Pier en oceaan is de roman van het Hollandse water: van roerloze veenplassen tot de zee die door de paalhoofden op de Zeeuwse stranden stuift. Abel Roorda zoekt het water, net als zijn vader en grootvader. Pier en oceaan is de roman van het grote verlangen. Oek de Jong (1952) is de schrijver van essays, verhalen en succesvolle romans als Opwaaiende zomerjurken, Cirkel in het gras en Hokwerda's kind, dat werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en de Gouden Uil. Van zijn werk werden een half miljoen exemplaren verkocht, het werd in negen talen vertaald.

Leuke tip: Zou jij , als fervente lezer, ook wel eens mee in de lezersjury willen zitten van de Gouden Boekenuil? Dan verwijs ik je graag door naar volgende site: http://www.goudenboekenuil.be/spelregels en wie weet bepaal jij dan volgend jaar wel mee wie de terechte winnaar is van de Gouden Boekenuil 2014! Ik zou zeggen: als je echt goesting hebt, ga er dan voor! Jouw stem kan doorslaggevend zijn.

Artikel: "Oek de Jong wint F. Bordewijk-prijs"

Oek de Jong wint F. Bordewijk-prijs                   

Artikel uit: http://www.atlascontact.nl/oek-de-jong-wint-f-bordewijk-prijs/
Met zijn roman Pier en de oceaan heeft Oek de Jong de F. Bordewijk-prijs 2013 gewonnen. Dat heeft de jury bekendgemaakt. Het is de tweede keer dat Oek de Jong de F. Bordewijk-prijs wint. In 1980 won hij deze prijs met zijn roman Opwaaiende zomerjurken.

De jury: ‘Pier en oceaan is de roman op zijn best. Met zijn sensitieve proza graaft De Jong zo diep in het gevoelsleven van zijn personages, en beschrijft hij zo zintuiglijk de wereld waarin ze zich bewegen, dat het verschil tussen lezen en leven niet zo groot meer is.’
Pier en oceaan werd eerder bekroond met de Gouden Uil en stond ook op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs. Het boek is een van de favorieten voor de Zeeuwse Boekenprijs 2013 en maakt ook nog kans op de Inktaap.

De F. Bordewijk-prijs is een literaire prijs die jaarlijks wordt uitgereikt door de Jan Campert-stichting aan het beste Nederlandstalige prozaboek. Aan de prijs is een bedrag van 5.000 euro verbonden. Tot de eerdere winnaars van de prijs behoren onder meer Tommy Wieringa, Arnon Grunberg en Cees Nooteboom.

Artikel: "P.C. Hooft-prijs 2014"

P.C. Hooft-prijs 2014 P.C. Hooft-prijs 2014 voor Willem Jan Otten Het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde heeft maandag 9 december besloten de P.C. Hooft-prijs 2014 toe te kennen aan Willem Jan Otten (Amsterdam, 1951). Deze oeuvreprijs is dit jaar bestemd voor beschouwend proza en wordt uitgereikt op een feestelijke bijeenkomst in het Letterkundig Museum, op donderdag 22 mei 2014, 1 dag na de sterfdag van de naamgever van de prijs, de dichter P.C. Hooft (1581-1647), onze grootste renaissancedichter. De P.C. Hooft-prijs 2014 voor het gehele oeuvre van Willem Jan Otten is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit Désanne van Brederode, Elma Drayer, Annet Mooij, Jeroen van Kan en Paul Schnabel (voorzitter). Recente eerdere laureaten in het genre essay waren H.J.A. Hofland (2011), Abram de Swaan (2008) en Frédéric Bastet (2005). Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 60.000. Fragment uit het juryrapport: Willem Jan Otten kan gezien worden als een essayist pur sang. Hij is origineel en persoonlijk in de keuzen van zijn onderwerpen. Als lezer merk je hoe hij al schrijvend op zoek is naar een ook voor hem nog onbekende uitkomst van zijn denken. Wil je meer te weten komen over de P.C. Hooftprijs, dan verwijs ik je graag door naar volgende website: http://www.pchooftprijs.nl/ Willem Jan Otten

Artikel: "Willem Jan Otten wint P.C. Hooft-prijs 2014"

Willem Jan Otten wint P.C. Hooft-prijs 2014

Willem Jan Otten (1951)
uit www.nrc.nl door Roderick Nieuwenhuis     

De P.C. Hooft-prijs 2014 wordt toegekend aan schrijver, dichter en essayist Willem Jan Otten (1951). Dat heeft de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde zojuist bekendgemaakt.

‘Willem Jan Otten kan gezien worden als een essayist pur sang’, verklaart de jury:

“Hij is origineel en persoonlijk in de keuzen van zijn onderwerpen. Als lezer merk je hoe hij al schrijvend op zoek is naar een ook voor hem nog onbekende uitkomst van zijn denken.”

Een verrassing kan de toekenning van de P.C. Hooft-prijs aan Otten niet genoemd worden, schrijft boekenredacteur Arjen Fortuin vanmiddag in NRC Handelsblad. Otten, jarenlang medewerker van het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad en tevens toneelschrijver en dichter, won prijzen in alle genres. In 1999 werd hij onderscheiden met de Constantijn Huygensprijs en in 2005 won hij de Libris Literatuur Prijs voor zijn roman Specht en Zoon. De essayist Otten is volgens Fortuin het best te omschrijven als een ‘vragensteller’:

“Zeker is zijn essays, is Otten een vragensteller, een auteur die met schaamteloze ernst zichzelf en zijn omgeving bevraagt. Zijn essays zijn, in de lijn van Montaigne, letterlijk pogingen om iets te ontdekken – stukken waarvan de auteur aan het begin ook nog niet weet waar het zal eindigen.”

Ottens veel bekritiseerde bekering tot het katholicisme in 1999 kwam voort uit een zijn belangstelling in moraal. In een interview uit 2006 zei Otten dat het hem meer om geloven gaat, dan om het geloof:

“Het gaat mij om het proces, om de binnenkant van het geloof. En je kunt er alleen maar iets over zeggen als je het doet, als je erin zit. Ik wil de mensen die er niet aan doen, die er niet in zitten, met mijn verbeelding overtuigen.”

De jury van de P.C. Hooft-prijs 2014 (beschouwend proza) is ingesteld en bestaat uit: Désanne van Brederode, Elma Drayer, Annet Mooij, Jeroen van Kan en Paul Schnabel. Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 60.000. De oeuvreprijs wordt op donderdag 22 mei 2014 in het Letterkundig Museum in Den Haag uitgereikt.